Έρωτας...! part 1

Έρωτας...δεν υπάρχει σαφής ορισμός που να ορίζει αυτό το ταξίδι...γιατί για ταξίδι πρόκειται...
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει ίχνος λογικής και πως για τον καθένα μας ειναι μια τελείως ξεχωριστή και ιδιαίτερη διαδρομή.

Όλα λοιπόν στον αέρα..!
Με γερές δόσεις υπερβολής και εγωισμού...όλα στο "κόκκινο"!

ΣΤΑΔΙΟ 1

Σε είδα και σε ερωτεύτηκα ακαριαία, δεν πρόλαβα ούτε ανάσα να πάρω...και κάτι μου λέει πως ήταν αμοιβαίο κεραυνοβόλημα!
Μαρκαριστήκαμε και μπλεχτήκαμε..έτσι απλά!

Πρώτες μέρες και τα γραπτά μηνύματα δίνουν και παίρνουν..κάθε ένα λεπτό χτυπάει το κινητό...πρωί, μεσημέρι, βράδυ...φατσούλες, καρδούλες όλα στη φόρα!!!
 Μέχρι που αρχίζουν οι παρεξηγήσεις," γιατί μου είπες αυτό, τι εννοούσες με εκείνο..."
Στέλνουμε μηνύματα απλά και σαφή, χωρίς υπονοούμενα και γρίφους...και πάλι στο τέλος υπάρχει ένα έρωτηματικό.
Δεν πτοούμαστε όμως...ζητάμε συνάντηση τετ α τετ...για να εξηγήσουμε τι εννοούσαμε με το γραπτό "Καλημέρα, έχω ένα πρόβλημα, σ'έχω συνέχεια στο μυαλό μου με αποτέλεσμα να μην μπορώ να συγκεντρωθώ."
Εξηγούμαστε ήρεμα...κοιτώντας το απέναντι κτίριο!
Απαγορεύται η επαφή με τα μάτια..μπορεί να υπνωτιστούμε!!

Πάει αυτό... συνεχίζουμε τις γλύκιες και τα μέλια μέσω τηλεφώνου, από κοντά τα πράγματα είναι πιο συγκρατημένα...μας πιάνουν οι ντροπές!!!


Ο καιρός περνάει ώσπου έρχεται το πρώτο αναπάντεχο λάθος "timing"...
Ο λόγος σοβαρός...εγληματικός θα έλεγα...σου ζήτησα να βγούμε και αρνήθηκες;;;
"sorry αλλά μάλλον είναι λάθος το "timing", ζητάς διαφορετικά πράγματα και έγω προφανώς δεν μπορώ να στα δώσω (να και η μπηχτή!)"
Μετά από 30 γραπτά μηνύματα παραδεχόμαστε εμμέσος πλην σαφώς ότι φταίει το άκυρο που μας ρίξανε...αλλά δεν υποκύπτουμε, κρατάμε τουπέ και ύφος...έχουμε στραβώσει!!!!

Αναρωτιέμαι, γιατί ενώ καιγόμαστε για τον άλλον, χάνουμαι πολύτιμο χρόνο από το
'μαζί" και...μ..αμάμε την ψυχολογία μας;  Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου τελικά!

Περνάνε δυό μέρες και τελικά υποκύπτουμε...
Συνάντηση αμήχανη..."τι γίνεται με εμάς τους δύο;" αναρωτιέται το έτερον ήμισυ αλλά...απάντηση σαφή και ξεκάθαρη δεν θα πάρει ούτε μέχρι την δευτέρα παρουσία!!!
"Με θεώρησε δεδομένη;; θα του το βγάλω ξινό!!" και αρχίζουν οι φιλισοφικές απαντήσεις τύπου..."δεν ξέρω...είμαι μπερδεμένη..!!"
Εεεε!!! Μα φυσικά και είμαι!!!
Ήρθες ουρανοκατέβατος, μου έκανες τη ζωή άνω-κάτω, μου πήρες το μυαλό και μου το άφησες στα σύννεφα, και ξαφνικά μου λές πως πρέπει να βγείς με την παρέα σου, και δεν θα βγείς με μένα (η κτητικότητα χτυπάει κόκκινο!!!);;;;
Εεε Φεγγαράκι;;; ΛΑΘΟΣ!!!

Βέβαια το μαρτύριο συνεχίζεται, δεν απαντάμε στα μηνύματα, δεν το συζητάω να σηκώσουμε τηλέφωνο...ποτέ, τον αγνοούμε στον δρόμο, και όλα αυτά τα χαριτωμένα...!
Παρ'όλα αυτά όμως, δεν έχει πάψει να πονάει το δοντάκι μας....!
Περιμένεις να γυρίσει ο άλλος γονατιστός και να σε παρακαλάει αλλά...δεν !!!
Κι έτσι, χωρίς να θέλεις να τρομάξεις τον κακομαθημένο  εαυτούλη σου κάνεις μια διαπίστωση...ό,τι μόλις βρήκες τον δάσκαλο σου!!!

Εσύ και εγώ...
Εγώ και εσύ...
Και είναι μόνο η αρχή!!!