Επιτέλους......ΆΝΟΙΞΗ!

Σήμερα θα μετρηθούμε...!
Α!! Όλα κι όλα...μετά από έναν ζόρικο χειμώνα γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις το χρωστάμε στον εαυτό μας....το οφείλουμε!
Δεν χωράνε άλλες αναβολές, θα βγούν όλα στην φόρα, θα παραταχθούν στο τραπέζι και θα εξεταστούν ένα-ένα...ως πρέπει!

Φυσικά αναφέρομαι σ΄όλα αυτά που με τόση τσαπατσουλιά στοιβάξαμε στο μυαλουδάκι μας, γιατί περιμέναμε την άνοιξη. Με το φώς τα βλέπεις ξεκάθαρα, ως έχουν, χωρίς είδωλα και ψευδαισθήσεις...
Πάντα πίστευα πως με τον ερχομό της επιβάλεται να αναγεννηθείς, να μηδενίσεις το κοντέρ και ... φτου και από την αρχή! Αλλά...για να μηδενίσεις πρέπει πρώτα να ξεσκαρτάρεις τα όμορφα από τα άσχημα,  τα καλά από τα κακά...
Θέλει χρόνο δεν λέω, αλλά πως θα μας βρει το καλοκαίρι; Eτσι.....;
Σκονισμένους και ακατάστατους; Απαγορέυται!
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι και όταν πέσει το πρώτο φώς, να είναι όλα τακτοποιημένα, χωρίς μουτζούρες και σκιές, όλα στην θέση τους.

Έβγαλα λοιπόν τα "κουτάκια" μου ένα-ένα και άρχισα την αρχειοθέτηση...
Κάθε "κουτί" έχει τον δικό του χώρο και το δικό του χρώμα...δηλαδή, το  μεγάλο το γαλάζιο είναι για τους δικούς μου ανθρώπους, γι΄αυτούς που αγαπώ, το μικρό το άσπρο είναι για τους γνωστούς, τους περαστικούς, το κόκκινο είναι για τους έρωτες (αχ!ο έρωτας..!), και κάπως έτσι, το κάθε τι που μου συμβαίνει έχει τον δικό του χώρο.
Δυο λοιπόν στο γαλάζιο.., πέντε στο άσπρο.., ένα στο κόκκινο.., και πολλά παραπάνω στο μάυρο...είπαμε...ήτανε ζόρικος χειμώνας!

Ωραία...!
Όλα σε τάξη...αλλά...περισσέυει ένα ακόμα..αυτό εδώ και καιρό δεν μπορώ να αποφασίσω σε ποιό κουτάκι είναι η θέση του...στο γαλάζιο, στο κόκκινο ή στο άσπρο;

Mην μου πείτε πως εσείς δεν έχετε εκκρεμότητες...πως όλα είναι στην θέση τους...!
Σίγουρα έχετε..το βλέπω στα μάτια σας!!

Αλλά...ας το κάνουμε διαφορετικά αυτή την άνοιξη...
Αυτή την άνοιξη λοιπόν...διάλεξε εσύ σε ποιό "κουτάκι" θέλεις να μπεις....