Αχ αυτό το ''ναι''....!

Έχω μια εμμονή...να εξερευνώ τους ανθρώπους...!
Να τους παρατηρώ και μόνη μου να ανακαλύπτω όσα συναισθήματα κρύβουν πίσω από τις λέξεις,τις αμήχανες κινήσεις των χεριών και τα βλέμματα...αχ αυτά τα βλέμματα!!!
Υπάρχει καλύτερο ''παρατηρητήριο'' από τα καφέ και τα εμπορικά μαγαζιά;

Ραντεβού με την παρέα στο γνωστό σημείο και αναλαμβάνω δράση...

Κόσμος πάει και έρχεται αλλά τίποτα το ενδιαφέρον...ώσπου το λαβράκι ξεπηδάει από την ίδια μου την παρέα, ένας εκ των φίλων αυτοπροσκαλείτε στο μαγαζί όπου θα πάει το βράδυ το ''έταιρον ήμισυ'', κλείνοντας μας το μάτι....(κάνει πλάκα δλδ!!) αλλά....υπάρχει ένα μεγάλο αλλά!!!

Το μυστικό είναι στα μάτια, καθρέφτης της ψυχής δεν λένε; Και πόσο δίκιο έχουν!
Το μάτι κλείνει αμυντικά, σε περίπτωση που η απάντηση είναι αρνήτική, αλλά η ψυχή....έχει ήδη κρεμαστεί από τα χείλη του άλλου....και ζητάει να είναι εκεί, μαζί του,όπου πηγαίνει.

Όλοι το έχουμε κάνει αν το σκεφτείτε....
προσποιούμαστε πως δεν μας ενοχλεί η άρνηση, πως ό,τι και αν λέμε το λέμε για πλάκα, μα βαθιά μέσα μας, μόνο η ψυχούλα μας ξέρει πόσο πολύ το θέλει...με πόση αγωνία αναμένει, σαν μικρό παιδί αυτό το ''ναί''...το ''ναί'' της αποδοχής, το ''ναι'' της στιγμής που θα απογειώσει το ''θέλω'' μας...το ''ναι'' που θα μας οδηγήσει στα σύννεφα...

Γι'αυτό μια συμβουλή.....μην κλείνετε το μάτι...καρφώνεστε!!

Ζητήστε το ευθέως....