Γιατί μαμά ;

Όσο θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια...όλες μου οι φράσεις για το μέλλον ξεκινούσαν με ένα θέλω...
''μαμά...όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κτηνίατρος...,θέλω να αλλάξω τον κόσμο...''

Κάθε ''θέλω'' και ένα όνειρο...κάθε όνειρο και ένα μεγάλo ''θέλω''...

Μέχρι που μεγάλωσα και συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά τα ''θέλω'' κοστίζουν και απαιτούν γνωριμίες...''άκρες'' κοινώς.
Μεγάλωσα και άρχισα τις ερωτήσεις...

Γιατί μαμά δεν μου είχες πεί πως οι σπουδές μου που είναι ένα εφόδιο ζωής , δεν θα είναι ποτέ και επαγγελματικό εφόδιο;

Γιατί δεν μου είχες πεί, πως σε αυτήν τη χώρα του ρουσφετιού και της απόλυτης παρακμής θέλει πολιτικό μεσόν ακόμα και για να ονειρευτείς;

Γιατί μαμά δεν άλλαξες τον κόσμο όταν μπορούσες;

Γιατί μαμά δεν έβλεπες την αλήθεια;

Γιάτι μαμά δεν με διόρθωνες όταν ''ήθελα'' , μαθαίνοντας με να λέω ''εύχομαι'';

''Eυχομαι, όταν μεγαλώσω, να μου επιτρέψουν να πραγματοποιήσω όλα μου τα όνειρα...'''

Τώρα μαμά και εγώ...εύχομαι...!