Έρωτας...! part 3 (final...)

 

Στάδιο 3ο

     Στο θέμα μας χωρίς να χάνουμε άλλο χρόνο...μια μικρή ανακεφαλαίωση αρκεί...                            
Λοιπόν...βρεθήκαμε, μπλεχτήκαμε, χαθήκαμε...αλλά το παλεύουμε ακόμα...                                

Τώρα είναι που ξεκινάει η τρέλα...η παράνοια...η παρωδία...!                                                              

 Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται αγαπητοί μου...και έτσι ακριβώς είναι!!                                       
Γι΄αυτό μια μικρή  συμβουλή...εάν συναντήσετε το έτερον ήμισυ στο δρόμο, μην προσπαθήσετε να το αγνοήσετε  (τύπου δεν σε πρόσεξα, δεν σε είδα!) γιατί το πιο πιθανό είναι να καβαλήσετε κανένα πεζοδρόμιο...γιατί; Επειδή  το το μυαλουδάκι μας αποσυντονίζεται αυτόματα και τα υπέροχα ματάκια μας δεν βλέπουν ούτε την μύτη τους ! Είναι που έχουν κοπεί και τα γόνατα  και άντε τώρα να βρείς το γκάζι και το φρένο...δεν το συζητάω για τον συμπλέκτη!!!                                                                                          
Επικρατεί χάος..η απόλυτη αναστολή λειτουργίας...έτσι λοιπόν καρφωνόμαστε χειρότερα!!

Αφού λοιπόν έχουν σταματήσει τα τηλέφωνα και τα μηνύματα...και πλέον ούτε στο δρόμο τον συναντάμε, μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιο κρούσης!!!
Και φυσικά αναφέρομαι στα σπασίματα...αυτά που τα πάς;;;
Πρέπει κάπως να υπενθυμίσεις στον άλλον την παρουσία σου...να δείς που κυμαίνεστε ρε παιδάκι μου...να πάρεις την επιβεβαίωση σου...!
Σκέφτεσαι με το μικρό ερωτευμένο μυαλουδάκι σου..."...εάν του κάνω αυτό και μετά το άλλο...θα αντιδράσει..και εγώ θα του πω εκείνο και θα μου πει το άλλο.." και άλλα τέτοια σενάρια...επιστημονικής φαντασίας!!!
Τώρα να πάμε και να πούμε στα ίσα τι αισθανόμαστε ούτε συζήτηση.....
Να ρίξουμε τα μούτρα μας;;;
ΠOTE!!!!
Οπότε...

Σχέδιο κρούσης...βήμα 1ο

Κάνουμε ''σχέση'' με τον πρώτο που θα βρούμε μπροστά μας και κάνουμε επίσημη εμφάνιση στο "στέκι" του πρώην...σ΄αυτό, που δεν πηγαίναμε ποτέ και για κανέναν λόγο!!!
Άνετες, χαλαρές τύπου..."εντάξει δεν έγινε και τίποτα..απλά σε ξεπέρασα πιο γρήγορα απ΄ότι περίμενες!!"

Όπα- όπα...ΣΤΟΠ!!!
Έχω ερώτηση...
Από την στιγμή που υποτίθεται ότι "προχωρήσαμε" και είμαστε καλά...και ξαναερωτευτήκαμε (λες και ο έρωτας είναι τσίχλα που αλλάξαμε!!) ποιός ο λόγος να μας δει ο πρώην;;;
Μας ενδιαφέρει τόσο πολύ πια να μας  καμαρώσει;;; 
Αυτό και αν ανήκει στα ανεξήγητα...!!!

Συνεχίζουμε...αποστολή εξετελέστει!!
Μας είδε...μας καμάρωσε..αλλά δεν μας έκανε τη χάρη να έρθει να μας χαστουκίσει για να συνέλθουμε, με αποτέλεσμα να κρεμαστούμε πάνω από το τηλέφωνο και να περιμένουμε...αντίδραση!!!
Αλλά ούτε αυτη τη χάρη μας κάνει...και έτσι από "ακατανόμαστος"  προάγεται σε "αναίσθητος"...!!
Εμείς όμως...συνεχίζουμε...δεν πτοούμαστε με τίποτα!!

Βήμα 2ο

Είναι που έχει εξαφανιστεί και αυτός ο χριστιανός...λες και άνοιξε η γή και τον κατάπιε!!
Άρα...ξανά τυχαίος καφές στο "στέκι" του "αναίσθητου"....με φίλη αυτή τη φορά!
Λίγο που είχε πανσέληνο εκείνη τη μέρα και επιρρέαζε άμμεσα το ζώδιο μας....λίγο που τα΄χαμε τσούκσει και νωρίτερα...έπεσε ένα δάκρυ...γενικής ευαισθησίας!!!(Ο Χριστός και η Παναγία!!!)
Άτακτη φυγή από το μαγαζί...και μήνυμα "αυτόματο" από τον..."αναίσθητο"..!
-"Είδα καλά; Έκλαιγες;"
Και αρχίζουν οι φιλοσοφικές απαντήσεις...
-"Ναι...έκλαψα λίγο..αλλά μην αγχώνεσαι..."

Ένσταση κύριε Πρόεδρε!!!!΅
Ρε παιδιά, ρε παιδιά...Είναι δυνατόν;;;
Πώς δυσκολεύμε έτσι τη ζωή μας χωρίς λόγο και αιτία;;;
Πες το βρε καλό μου αυτό που σκέφτεσαι να τελειώνουμε...στην τελική (αυτή η τελική!!) δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε!
Εδώ που φτάσαμε..μόνο το ποντάριμα μας έμεινε!!!
All in λοιπόν...και όπου βγεί!!!

Ο εγωισμός όμως, είναι στα "κόκκινα", σιγά μην πούμε την αλήθεια...δεν μας απέμεινε και ίχνος λογικής εδώ που τα λέμε...
Καλό θα είναι όταν τα πράγματα έχουν φτάσει στα άκρα, να είμαστε ειλικρινείς και ξεκάθαροι...για να σώσουμε ότι σώζετε...
Τα πείσματα, τα γινάτια και τα κόλπα...όλα στην άκρη!!!
Τράβα ο ένας, τράβα και ο άλλος, στο τέλος θα τα καταφέρουμε...μαζί να κόψουμε το σχοινί...
Γιατί, αυτό το "παιχνίδι", όπως έχουμε ξαναπεί, είναι παιχνίδι για δυο...άρα κοινές και οι "επιτυχίες"...και οι "αποτυχίες"...
Αυτό βέβαια, συγκαταλέγετε στις "επιτυχίες" !!! Τόσος κόπος!!!!

Έχω ένα πρόβλημα με τους επιλόγους...
Με αγχώνουν ρε παιδί μου!!
Αποσυντονίζομαι!!!!
Τι;;
Aν θα δοθεί η χαριστική βολή;
Φυσικά και θα δοθεί...από τον πιο αδύναμο δίνεται πάντα...από αυτόν που θέλει να αισθάνεται νικητής, έστω και στο τέλος...
Αλλά στο τέλος...τι σημασία έχει;
Τι θα πει νικητής και χαμένος;

Έτσι για την ιστορία όμως...ας δώσουμε όλοι, τα συγχαρητήρια μας στους όποιους "νικητές" πέρασαν από τη ζωή μας...! :-)))